| Annabel | poesje | langhaar | kleur: point (waarschijnlijk chocolate of blue) | gereserveerd |
| Amor | kater | langhaar | kleur: lilac (of blue) | gereserveerd |
| Alice | poesje | korthaar | kleur: lilac (of blue) | gereserveerd |
Annabel gaat eind februari verder spelen bij de familie Van Groeningen uit Aalsmeer.
Amor gaat dan bij zijn nieuwe baasje Cheyenne van Dijk uit Apeldoorn de boel op stelten zetten.
Alice mag voorlopig bij ons blijven.
Er is vandaag nog niets aan Misty te merken. Ze gedraagt zich net als anders, en minder eten… nee hoor! Ze eet nog als een gek. Ze klimt en springt nog overal op, alsof ze niet eens weet dat ze zwanger is, en iets rustiger aan moet doen.
Maar dan om een uur of 12 wordt ze toch iets onrustiger. Haar baasjes gaan naar bed, en ze gaat mee naar de slaapkamer. Ze begint een beetje te gillen. Een geluid dat anders is dan anders. Haar baasjes leggen haar in de speciale werpkist die ze zo mooi voor haar hadden gemaakt. Maar nee hoor. Daar had mevrouw geen zin in. Gewoon lekker op de grond. Veel fijner!
De weeën beginnen, en we weten allemaal, bijna gaat het gebeuren. En ja, daar om 01.42 komt het eerste levende wezentje op de wereld. Misty begrijpt gelijk wat ze moet doen, en likt het mooie kleine beestje schoon. Met de navelstreng en de moederkoek weet ze iets minder goed om te gaan, dus haar baasje heeft haar daar een beetje mee geholpen. De kitten is blauw van kleur, en weegt 91 gram. Niets om ons zorgen over te maken dus. Later blijkt dat dit een vrouwtje is en ze heeft de naam Amy gekregen.
Om 02.21 uur komt de tweede, dit is weer een vrouwtje. Ook nu likt Misty weer goed het vliesje wat om de kitten heen zit goed schoon. Deze kitten is ook blauw van kleur, en weegt iets zwaarder dan de eerste, 98 gram. Zij heeft de naam Alice gekregen.
Ongeveer 20 minuten later, om 02.45 uur wordt de derde geboren. Misty is er nu inmiddels wel aan gewend geraakt, en weet precies wat ze moet doen. Dit mannetje is iets lichter blauw van kleur, en weegt 90 gram. Hij heeft de naam Amor gekregen. Zal dit de laatste zijn denken haar baasjes? Het zal toch wel?
Maar nee, ze heeft weer weeën, en ja hoor, daar komt de vierde al om 03.08 uur. Deze is wit (point) van kleur, en ziet er daarom heel anders uit dan de rest. Wel is zij de lichtste van het stel: 87 gram. Zij heeft de naam Annabel gekregen. Dit was toch echt de laatste.
Iedereen is moe, zowel Misty als de baasjes. Wat een nacht! Tijd om te gaan slapen. Tenminste als je al kan slapen na zo’n spannende gebeurtenis.
De volgende ochtend:
We hebben de doos, waar ze nu wel in wil liggen, beneden bij de lekkere warme kachel neergezet. Misty wijkt geen moment van haar kleintjes. Al snel heeft het grootste kitten uit het nest, Alice de plaats van de tepels gevonden, en is al lekker aan het drinken. Bij Annabel, de lichtste van het stel, duurde het iets langer, maar heeft inmiddels ook al door hoe je aan je drinken kan komen. Annabel is erg eigenwijs en strijdlustig. Als Alice lekker aan een tepel ligt te drinken, moet Annabel ook perse bij die tepel liggen. Altijd hebben die twee ruzie om dezelfde tepel, terwijl er nog zoveel meer zijn.. Alice is eigenlijk altijd de winnaar, maar Annabel geeft nooit op! Wel een echte volhouder dus.
Met Amor en Amy gaat het iets lastiger. Zij drinken eigenlijk helemaal niet. De baasjes van Misty waren daar al op voorbereid, en hebben daarom gelukkig een flesje met lekkere warme melk in huis gehaald. Dat gaat al iets beter, maar het zuigen gaat nog een beetje moeilijk.
Amor en Amy drinken nog steeds niet goed, en dat is zorgelijk. Daarom is de dierenarts gebeld, en bij hem kan er een spuitje gehaald worden. De baasjes van Misty moeten dan 7 maal per dag, om de 2 a 3 uur de kleintjes bijvoeren. Dit gaat al een stuk beter.
De kleintjes zijn vandaag alle 4 weer gewogen. Annabel, de lichtste is flink aangekomen, wel 13 gram, en weegt nu 100 gram. Amor is 8 gram aangekomen, en Alice 9 gram. Met Amy, de kleinste van het stel gaat het een stuk slechter, zij is 3 gram afgevallen. Oh, wat zijn de baasjes daarvan geschrokken! Hopelijk gaat het met het bijvoeren de goede kant op..
Met Annabel en Alice gaat alles goed. Daar hoeven wij ons echt geen zorgen over te maken. Wel zijn ze nog altijd aan het vechten samen om een tepel. Allebei even eigenwijs. Af en toe wel zielig voor Misty, want die moet het allemaal maar aanhoren/voelen. Vanochtend om 06.00 uur zijn Amor en Amy gevoerd via het spuitje. Amy wilde heel graag drinken. Amor zat zich meer te verzetten. In de loop van de ochtend was Amor ook naar een tepel aan het zoeken, en zat er even later zelfs aan eentje te zuigen. Dit gaat de goede kant op! Wel moet hij zich goed kunnen verdedigen tegen de al iets sterkere zussen. Dit lukt aardig. De rest van de dag hoefde dus alleen Amy nog bijgevoerd te worden, dachten haar baasjes, maar dat bleek om 18.00 uur bij het wegen wel anders: hij had precies hetzelfde gewicht als gister! Dat is niet goed. Vanaf nu worden dus gewoon zowel Amy als Amor weer bijgevoerd, totdat blijkt dat ze genoeg aankomen. Amy is 8 gram aangekomen, en weegt nu 96 gram. Annabel is 18 gram aangekomen, en weegt nu 118 gram. En Alice is 19 gram aangekomen, wat betekent dat hij nu al 126 gram weegt!!
Nadat we haar de hele dag hebben gevoerd, blijkt ’s avonds dat Amy niets is aangekomen. We maken ons hier zorgen over. Het vreemde is, dat ze wel heel erg levendig is, en flink over haar grotere broer en zussen heen loopt. Amor heeft ook bijvoeding gekregen, mar hij drinkt ook regelmatig bij zijn moeder. Hij is wel 9 gram aangekomen, dus dat gaat goed.
Alice en Annabel gaan prima, die zijn resp. 8 en 10 gram gegroeid.
Vandaag alles prima gegaan, Amor een beetje, en Amy volledig bijgevoerd. Iedereen ongeveer 10 gram aangekomen. Misty is nog steeds heel erg lief voor haar kleintjes, ze reageert meteen als er eentje piept: als ze even uit de doos weg is om een tukje te doen op de bank, dan rent ze naar ze toe.
Vanmorgen vroeg werd Amy weer bijgevoerd met het spuitje. Dit keer lustte zij niet alles, dit in tegenstelling tot andere keren. Om 09.00 uur zagen we dat Amy diarree had gehad; ze zat behoorlijk onder de ontlasting. Meteen de dierenarts gebeld, en het advies gekregen om haar wat ORS te geven. Het zou volgens de dierenarts kunnen komen door de volledige bijvoeding. Haar darmpjes zouden dit misschien niet zo goed verwerkt hebben maar om uitdroging te voorkomen zou het goed zijn om bovengenoemde zoutoplossing, aangemaakt met gekookt water, te geven. Mocht het ’s middags nog nodig zijn, dan konden we ook nog een anti-diarree-middel geven. De eerste zorg nu is het voorkomen van uitdroging! Later zagen we dat er ook wat bloed in haar ontlasting zat, en daar schrokken we wel heel erg van. Meteen weer de dierenarts gebeld om advies, maar dit bleek gelukkig redelijk normaal te zijn in dit soort situaties. Om 11.00 uur weer wat ORS-oplossing gegeven, en ze dronk wel een heel klein beetje zelf, maar het meeste moesten we er met het spuitje ingieten. Ze viel weer meteen in slaap op schoot, gewikkeld in een lekkere warme doek. Af en toe wat knorgeluidjes, en moeder Misty kwam steeds nieuwsgierig kijken wat ik met haar kind aan het doen was.
Ondertussen zou het bijna tijd zijn voor een voeding, maar we merken dat Amy daar beslist niet goed op zal reageren: ze zou ook te zwak zijn om te drinken. Haar piepgeluidjes worden steeds zachter, en ze reageert ook bijna nergens meer op.
Waar we al bang, heel bang voor waren, gebeurt een half uurtje later. Ze ademt niet meer. We kunnen het niet geloven: vanmorgen vroeg nog aan het dartelen en een paar uurtjes later is ze er niet meer. Dat hakt er behoorlijk in bij ons. De hele dag zijn we helemaal van slag.
Vandaag niets bijzonders gebeurd. Iedereen drinkt goed. Bij Alice is al 1 oogje open. Haar linkeroog. Zo’n grappig gezicht! Alsof ze je de hele tijd knipoogjes geeft. De rest hebben hun ogen nog dicht
Vandaag heeft iedereen een beetje spleetogen. Alleen het linkeroog van Alice is echt goed open.
Alle ogen zijn goed open alleen bij Amor gaat een oog weer een beetje dicht, waarschijnlijk een lichte ontsteking. Annabel is al een aantal dagen te weinig aangekomen zodat we haar een beetje gaan bijvoeren. Zo gek is dat niet want tussen het geweld van Amor en Alice om de beste tepels moet de iets fijnere Annabel vaak het onderspit delven.
Het ene oog van Amor blijft nu helemaal gesloten, daarom maar even de dierenarts gebeld. We hebben een zalfje gekregen tegen de ontsteking. Maar eerst de ogen zachtjes opentrekken. De eerste keer ging dat goed. Verder doet het 3-tal verwoede pogingen om te gaan zitten en te lopen. In de meeste gevallen eindigt dat in een valpartij, tja groot worden valt niet mee!
Copyright 2008 Cattery Misty
All rights reserved